Onderwijs mogelijk bron van verdeeldheid in conflictgebieden

Onderwijs kan bijdragen aan het oplossen van mondiale problemen, maar heeft ook een keerzijde. Zonder kritische blik in het vermogen van onderwijs om positieve ontwikkelingen in gang te zetten, kan het juist een tegenovergesteld resultaat hebben. “Onderwijs kan maatschappelijke en politieke tegenstellingen bevestigen en juist verhinderen dat gewelddadige conflicten uit het verleden verwerkt worden”, aldus onderzoeker Erik van Ommering.

08-01-2020 | 14:04

Onderwijs wordt steevast geassocieerd met economische vooruitgang, duurzame ontwikkeling, goed bestuur en gelijkheid tussen vrouwen en mannen. Speciaal in conflictgebieden wordt onderwijs ook gerelateerd aan het bevorderen van mensenrechten, stabiliteit en vrede. Van Ommering heeft onderzoek gedaan naar basisscholen in de door conflict getroffen gemeenschappen in Libanon. “Het huidige wetenschappelijke onderzoek in het veld van onderwijs en ontwikkeling is veelal ingegeven door beleidsvraagstukken, in plaats van een meer fundamentele, kritische bevraging van de basisprincipes van moderne onderwijssystemen en hun potentiële verband met ongelijkheid en geweld. Mijn onderzoek richt zich echter juist op facetten van formeel onderwijs die doorgaans als dusdanig vanzelfsprekend worden gezien dat ze nauwelijks of niet bevraagd worden. Zo neem ik de alledaagse werkelijkheid van basisonderwijs en politiek geweld onder de loep zoals die wordt ervaren door leerlingen en leraren in Libanon”, aldus Van Ommering.

Het onderzoek van Van Ommering schijnt licht op ‘Sustainable Development Goal 4’ van de Verenigde Naties. Deze doelstelling houdt in dat kinderen wereldwijd in 2030 toegang moeten hebben tot basisonderwijs. Van Ommering’s onderzoek laat zien dat onderwijs alleen duurzame verandering kan bewerkstelligen wanneer het leerlingen en docenten geloofwaardige en toepasbare handvaten biedt om ongelijkheid en conflict in hun gemeenschappen te bestrijden.